عایق های کامپوزیت: تبادل صداقت با همکاری

اثر جهت دار عایق ها در آزمایشات مگس میوه کشف شد. هنگامی که ترانسپوزون کولی در مکان زرد y مگس میوه (D. melanogaster) وارد می شود، ژن y در برخی بافت ها غیرفعال می شود، اما در برخی دیگر فعال باقی می ماند. این به این دلیل است که کولی ترانسپوزون دارای یک توالی عایق در یک انتها است. هنگامی که کولی در موقعیت های مختلف درون مکان قرار می گیرد، اثرات متفاوتی بر فعالیت ژن دارد. این به این دلیل است که فعالیت ژن y توسط چهار تقویت کننده تنظیم می شود. هنگامی که عایق در بالادست پروموتر وارد می شود، فعال شدن ژن را در تیغه بال و بافت های کوتیکول بدن (از تقویت کننده بالادست) مسدود می کند، اما بیان ژن y را در بافت موها و پنجه های دور (از تقویت کننده پایین دست) مسدود نمی کند.

از آنجایی که برخی از تقویت کننده ها در بالادست پروموتر و برخی در پایین دست قرار دارند، اثر عایق به موقعیت نسبی آن نسبت به پروموتر بستگی ندارد. بنابراین، دلیل جهت دار بودن اثر عایق هنوز به طور کامل شناخته نشده است. دو جایگاه شناسایی شده‌اند که از طریق فعال‌سازی بر عملکرد عایق تأثیر می‌گذارند. ژن S2J(Hw) یک نوکلئوپروتئین را کد می کند که عایق ها را می شناسد. عایق تنها پس از اتصال به پروتئین عمل می کند. هنگامی که این ژن جهش می یابد، اگرچه یک عایق در جایگاه y قرار می گیرد، عایق عملکرد عایق خود را از دست می دهد. y در تمام بافت ها بیان می شود. منبع دیگر mod(mdg4) است. جهش در این ژن اثر معکوس با Su(Hw) دارد. این جهش‌یافته‌ها اثر عایق را افزایش می‌دهند و اثر عایق‌کننده را غیر جهت‌دار و گسترده می‌کنند و به طور موثر جلوی اثرات تقویت‌کننده‌های بالادست و پایین‌دست را می‌گیرند. یک توضیح این است که Su(Hw) ابتدا به DNA عایق متصل می شود و به عایق اثر عایق می دهد. mod(mdg4) سپس به Su(Hw) متصل می شود و باعث می شود عایق اثر عایق خود را از دست بدهد. mod جهش یافته (mdg4) نمی تواند به Su(Hw) متصل شود، بنابراین دوباره اثر عایق عایق را افزایش می دهد.