مشخصات محصول و پارامترهای فیوز

جریان نامی روی فیوز مشخص شده و جریان نامی کارکرد آن را نشان می دهد. در انتخاب واقعی، اغلب لازم است که آن را کاهش دهیم. به عنوان مثال، استانداردهای UL استفاده از آن را در 75٪ جریان نامی توصیه می کنند. ولتاژ نامی نشان‌دهنده حداکثر ولتاژ کاری است که فیوز می‌تواند در آن کار کند و باید برابر یا بیشتر از ولتاژ موثر مدار باشد. مقاومت در برابر سرما مقدار مقاومت فیوز در زمانی که کار نمی کند و افت ولتاژ افت ولتاژ فیوز در جریان نامی است. هر دو باید تا حد امکان کوچک باشند، به خصوص در مدارهای ولتاژ پایین-. ظرفیت شکست به حداکثر جریانی اطلاق می شود که فیوز می تواند در یک ولتاژ مشخص قطع کند. مدارهای پرقدرت نیازمند مدل‌های-شکن{10}بالا هستند. انرژی حرارتی ذوب اسمی مقدار انرژی مورد نیاز برای ذوب شدن فیوز است که برای ارزیابی توانایی آن در تحمل پالس‌های{12}جریان انرژی بالا استفاده می‌شود.

مشخصه زمان{0}}جریان رابطه بین جریان اضافه بار و زمان ذوب را نشان می دهد و یکی از مهم ترین ویژگی های فیوز است. بر اساس سرعت ذوب، فیوزها را می توان به عنوان-آهسته، آهسته، متوسط-سرعت، سریع و فوق العاده{4}} طبقه بندی کرد. فیوزهای سرعت آهسته برای مدارهایی با جریان هجومی مانند راه اندازی موتور مناسب هستند، در حالی که فیوزهای سریع-برای مدارهایی که نیاز به حفاظت دقیق دارند استفاده می شود. عوامل کلیدی انتخاب شامل شرایط مدار، دمای محیط، الزامات گواهینامه و اصول جایگزینی است. شرایط مدار باید ارزیابی شود، از جمله جریان عملیاتی معمولی، جریان پالس، مقدار و مدت جریان اضافه بار، و ولتاژ کاری مدار. دمای محیط بر ظرفیت حمل فعلی تأثیر می گذارد. با افزایش دما، مدار باید طبق منحنی درجه بندی تخریب شود. الزامات گواهی باید بر اساس منطقه صادراتی محصول، مانند UL، IEC، AEC{12}}Q و غیره انتخاب شود.